Category Archives: Ekonomika budownictwa

EKONOMICZNA METODA

Wówczas ekonomiczna okazuje się meto­da stanowiskowo-suwnicowa, polegająca na tym, że segment przekrycia montuje się metodą rozdzielczą na specjalnie zorganizowanym, bardzo dogodnym do montażu sta­nowisku, Po zmontowaniu segmentu podnosi się go (najlepiej zespołem podnośników śrubowych) na rusztowanie pomocnicze z dźwignikami, zainstalowane

PRZEDSTAWIONE ZAŁOŻENIA

Przedstawione założenia organizacji budowy oraz wyniki analizy techniczno- -ekonomicznej ukazują zalety metody, która może znaleźć szersze zastosowanie przy realizacji ustrojów nośnych wiaduktów i mostów.Na linach nośnych dźwignicy zawiesza się ruszt stalowy, stanowiący konstruk­cję oparcia deskowania; zawieszenie rusztu za pośrednictwem wieszaków

GŁÓWNY CZYNNIK NATURY EKONOMICZNEJ

Jest to główny czynnik  natury ekonomicznej, który może pokryć wszystkie koszty związane z Jednorazowym zasto­sowaniem specjalnie’zaprojektowanego i wykonanego sprzętu oraz urządzeń pomoc­niczych. Należy jednak podkreślić, że konstrukcja dźwignicy linowej już sama w sobie Jest uniwersalna, bo może być wielokrotnie używana

ZASTOSOWANIE DŹWIGNICY

Zastosowanie dźwignicy linowej eliminuje konstrukcje rusztowań, pochłania­jące duże nakłady materiałowe, przede wszystkim drewna, a także powoćłuje zmniej­szenie pracochłonności wykonania konstrukcji pomocniczych! skrócenie okresu.re­alizacji. Czteroprzęsłowy wiadukt o rozpiętości do 150 m może być wykonany w okre­sie 290 dni roboczych. Do wskazanego

ROZLEGŁE POTRZEBY

Rozległe potrzeby 1 jednocześnie mocno ograniczone środki ich realizacji bardzo utrudniają i komplikują racjonalny wybór. Poza tym pełna realizacja jed­nego celu najczęściej ogranicza realizację innych celów. Aby podjąć prawidłową z punktu widzenia określonego kryterium decyzję, nie można Już dzisiaj poprzes­tać

METODY PROGRAMOWANIA

Niektóre spośród znanych w literaturze metod matematycznych, służących do optymalizacji procesów inwestycyjnych, zgrupowano.Podana klasyfi­kacja metod optymalizacji procesów inwestycyjnych ma charakter umowny. Jak wy­nika z rys. 14.4, możemy wydzielić dwie główne grupy metod optymalizacji pro­cesu inwestycyjnego. Pierwsza to metody programowania, druga

INNE METODY

Metody sieciowe umożliwiają określenie technologicznej siatki zależności i ustalenie ciągu procesów (drogi krytycznej) o zerowym zapa­sie czasu. Rozwinięte metody sieciowe, takie Jak RAMPS, pozwalają na optymaliza­cję przebiegu ciągów procesów, uwzględniającą pełne wykorzystanie środków w cza­sie realizacji.Metody statystyczne i ekonomiczne spełnia­ją